Dijital evlerde kalır çocuklar,
Odalarda zaman dururken henüz.
O zaman yorgun gözlerinde parlar
Bir sosyal medya, çirkef bir arayüz
Ne vakit baksam şu havasız yeri
Elinde çocukların popüleri
Bakarım, duygusuz, donuk gözleri:
Ya fikirleri de olursa köksüz?
Gece çekilir el ayak, sedalar
İlerledikçe kalp karalar bağlar;
Duyarım, yastığa sarılmış, ağlar
Bir çocuk, dünden yetim, günden öksüz.
23.12.2023
Mesut Tütüncüler
Kayıt Tarihi : 17.07.2026 16:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Üstat Necip Fazıl Kısakürek’e nazire olarak yazılmıştır.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!