Bağışladık Şiiri - Kasım Kobakçı

Şehrin tenha köşesinde kara sevda fısıldayıp,
Eski lise bahçesinde umutları kucaklayıp,
Çay bahçesi kenarında sessizliği adımlayıp,
Ufak gülüş bedeline bütün ömrü bağışladık.
*
Karanlıklar ortasında düğümleri bağlıyoruz,
Yalnızlığın köşesinde sessiz sessiz ağlıyoruz,
Hasretin boş yatağında nehir gibi çağlıyoruz,
Bir tebessüm niyetine gençliğimiz soldu bitti.
*
Ankara'nın yollarında sevinçleri bölüyoruz,
Kızılay'ın merkezinde kederlere gülüyoruz,
Ulus'taki dükkanlarda aşktan her gün ölüyoruz,
Ufacık baş sallamaya koca ömür feda olsun.
*
Meydanların ortasında türküleri çığırarak,
İstasyonun çıkışında umutlara sarılarak,
Limanların kenarında dalgalara bağırarak,
Minik el sallanmasına tüm serveti döküyoruz.
*
Kahvenin cam kenarından bulutlara seslenerek,
Vapurların bacasından hayallerle beslenerek,
Rüzgarların nefesinde çiçek gibi süslenerek,
Kuru kelam hatrı için bedenleri yoruyoruz.
*
Çarşıları turlayalım, mektepleri bize bırak,
Çayırları toplayalım, tepeleri bize bırak,
Acıları katlayalım, dereleri bize bırak,
Sıcak bakış gayesine yoksulluğa düşüyoruz.
*
Gençliğin baharlarını rüzgarlara savururuz,
Yüreklerin ateşini fırtınada kavururuz,
Ayrılığın zincirini taştan taşa biz vururuz,
Tatlı lisan niyetine altınları dağıtırız.