Bağışla beni Şiiri - Suskun Adam Suskun Cân

Belli ki kalemin karası bulaşmış satırlarıma;
oysa ben beyaz bir kâğıda
dökmüştüm tüm içimden geçenleri.
Nereden bilirdim ki,
her sözümün bir kurşun olup
senin yüreğini vuracağını…
Affet.
Sen nasıl bir şiirsin ki,
okuyan kim varsa
senden nefret ediyor.
Kastın var sanki,
vaktinden evvel öldürmeye beni.
Her satırın ciğerime neşter çekiyor.
Niyet ediyorum öldürmeye seni
her bir dizende;
ki ölüyorsun…
Nasıl bir yüzsüzlüktür bu,
öldükçe diriliyorsun içimde.
Bağışla beni…
Sana bir şeyler yazayım,
bir şeyler söylememi ister misin?
Bütün kelimeleri, cümleleri
uğrunda tükettim.
Şimdi uğrunda
kelime hazinem boşaldı,
harfler kayboldu.
Yazdığım şiirler, yazılar
eski bir kitap oldu.
Artık bülbül dilim,
lâl olmaya yeminli.
Demir atamıyorum artık,
güverteleri yıkılmış
yüreğimin limanına.
Yaşamak içtenlikle değil artık;
suskunluğum hayata…
Mutluluğun güzelliğini
göstermiyor aynalar.
Aynada kendime baktığımda,
sana bakıyorum.
Bir veda uykusuna yatırıyorum kendimi
ve bu kırgın sevdâyı.
Kim bilir,
hangi şiirle olacak…

@dressiz mektuplar✍️✍️✍️
🇹🇷 Zeynep 🇹🇷