Baban iyi biriydi Şiiri - Muhsin Yener

Ne kadar zaman geçerse geçsin
insan en çok
babasının sesini özler.
O tok sesi
Bir omuz gibi duran nasihatlerini,
"Ben buradayım evlat" diyen güvenini.

Çünkü baba,
yalnızca bir insan değildir bazen;
fırtınada sığınılan limandır,
karanlıkta yanan son lambadır.

Ve gün gelir,
herkes gider bu dünyadan.
Dost da gider,
sevdalar da,
kalabalık sofralar da dağılır bir bir.

Ama bir cümle kalır geriye,
bir dua gibi dolaşır insanların dilinde:

"Baban iyi biriydi…"

İşte o zaman anlarsın;
bazı miraslar tapularda değil,
bankalarda değil,
insanın yüreğinde taşınır.

Ve bazı yokluklar…
ölünce değil,
her gün biraz biraz büyür insanın içinde.