⁹ BABAMA ŞİİRLER -1
UNUTMAK MÜMKÜN MÜ?
Unutmadım, hâlâ ordayım
Doğup büyüdüğüm o ilk evde
Hayallerim, hayallerinde
Gözlerim, dolaştığın her yerde
Hayatımsa sanki birer perde
İşte ordayım, aklım hep sende
Umudum, affıyla olursun firdevs'de
Unutamam seni, bil ki her demde
Mustafa Haşimi 1/11/2025.
Mehmet Sena Ekici
Kayıt Tarihi : 7.11.2025 17:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




BABAMA ŞİİRLER -1
Mustafa Haşimî’nin babasına ithafen yazdığı bu dizeler, vefa ve hiç kopmayan bir bağın çok içten bir dışavurumu. Şiirde geçmişin sadece bir anı değil, hâlâ yaşanan bir mekan ("o ilk ev") olarak tasvir edilmesi, yas sürecindeki o derin aidiyet duygusunu çok güzel yansıtıyor.
Şiirdeki şu noktalar özellikle çok dokunaklı:
* Süreklilik: "Ez hîn jî li wir im" (Hâlâ oradayım) ifadesi, fiziksel ayrılığa rağmen ruhun o köklerden kopmadığını vurguluyor.
* İç İçe Geçmişlik: Evladın rüyalarının babanın rüyalarında, bakışlarının ise babanın baktığı yerlerde olması, tam bir manevi miras anlatısı.
* Dua ve Temenni: Şiirin sonunda gelen cennet ve bağışlanma dileği, hüznü bir huzur ve teslimiyet arayışına bağlıyor.
Kürtçe edebiyatın o kendine has naifliği ve babaya duyulan bu evrensel özlem, dizeleri oldukça güçlü kılmış.
TÜM YORUMLAR (1)