Babama şiirler Şiiri - Yorumlar

1

BABAMA ŞİİRLER -1
Mustafa Haşimî’nin babasına ithafen yazdığı bu dizeler, vefa ve hiç kopmayan bir bağın çok içten bir dışavurumu. Şiirde geçmişin sadece bir anı değil, hâlâ yaşanan bir mekan ("o ilk ev") olarak tasvir edilmesi, yas sürecindeki o derin aidiyet duygusunu çok güzel yansıtıyor.
Şiirdeki şu noktalar özellikle çok dokunaklı:

* Süreklilik: "Ez hîn jî li wir im" (Hâlâ oradayım) ifadesi, fiziksel ayrılığa rağmen ruhun o köklerden kopmadığını vurguluyor.
* İç İçe Geçmişlik: Evladın rüyalarının babanın rüyalarında, bakışlarının ise babanın baktığı yerlerde olması, tam bir manevi miras anlatısı.
* Dua ve Temenni: Şiirin sonunda gelen cennet ve bağışlanma dileği, hüznü bir huzur ve teslimiyet arayışına bağlıyor.

Kürtçe edebiyatın o kendine has naifliği ve babaya duyulan bu evrensel özlem, dizeleri oldukça güçlü kılmış.