Bir evde baba ölünce, tavan çöker de altında kalırsın,
Ne gökyüzü eski mavisindedir artık, ne güneş eski sıcaklığında.
Kapının anahtar sesi kesilir, koridorlar dilsizleşir;
Sanki zaman bir yerinden kırılmış da,
Ben hep o kırığın içinde, o veda anında asılı kalmışım.
Babammmmm
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta