İşte o an geldi, o kaçınılmaz son, o sessiz fırtına...
Cümlelerin boğazda düğümlendiği, kelimelerin hükmünü yitirdiği yer.
Bir zamanlar "biz" dediğimiz o devasa sarayın,
Şimdi tek bir kibrit çöpüyle kül oluşunu izliyoruz.
Sen valizine hatıraları sığdırmaya çalışıyorsun,
Bense boşalan odalarda yankılanan ayak seslerini sayıyorum.
Gitmek mi daha zor kanka, yoksa kalıp o boşluğa bakmak mı?
Çok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de
Alıp başımı gitmeyi yollar boyunca
Seyretmek bir bozkır akşamını camından bir otobüsün
Masal şehirlerini geçerken hızla
Çok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de
Devamını Oku
Alıp başımı gitmeyi yollar boyunca
Seyretmek bir bozkır akşamını camından bir otobüsün
Masal şehirlerini geçerken hızla
Çok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta