İşte o an geldi, o kaçınılmaz son, o sessiz fırtına...
Cümlelerin boğazda düğümlendiği, kelimelerin hükmünü yitirdiği yer.
Bir zamanlar "biz" dediğimiz o devasa sarayın,
Şimdi tek bir kibrit çöpüyle kül oluşunu izliyoruz.
Sen valizine hatıraları sığdırmaya çalışıyorsun,
Bense boşalan odalarda yankılanan ayak seslerini sayıyorum.
Gitmek mi daha zor kanka, yoksa kalıp o boşluğa bakmak mı?
Merhametsiz karanlık içindeyim
Ne zaman güneş doğacak bilmiyorum
Mavi denizlere mor dağlara karşı
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Devamını Oku
Ne zaman güneş doğacak bilmiyorum
Mavi denizlere mor dağlara karşı
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta