Babam...
Pencerenin önünde durdum, alnımı hafifçe soğuk cama yasladım,
sanki son bir kez Babamın yansımasını görmeyi umuyordum.
Dışarıda, ağaçlar tıpkı o hâlâ oradayken olduğu gibi rüzgarda sallanıyordu.
Her şey aynı kalmıştı
Babamdan başka.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta