Seni aramızdan zamansız aldı zalim kara toprak
Yatağın bomboş, kokuna hasret bu avare çaylak
Yüreğimde tarifi imkansız o dayanılmaz sancıların
Dinmiyor bir türlü kulaklarım da çığlıkların babaanne...
Sen; bir ömür boyu yatağa mahkum olacak kadın mıydın?
Karanlığı severdin, sen hep hava karardığın da ağlardın
Hiçbir ilaç merhem olmadı kanayan yaralarına
O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.
Devamını Oku
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.
