Baba bugün duman çöktü dağlara,
Yeller düştü garip kalan bağlara.
Yüreğimde bin sızı var gizlice,
Kim ses verir yetim kalan çağlara.
Nakarat
Aman aman yandı ömrüm kül oldu,
Yollar bana diken oldu, çöl oldu.
Bilmem hangi yâre süreyim yüzüm,
Gönül döndü, bahtım bana el oldu.
Baba bugün turnam göçtü ovadan,
Gülüm düştü hazan vuran havadan.
Ne bir selâm, ne bir haber erişti,
Dert eksilmez geçip giden aradan.
Nakarat
Aman aman gözlerimde yaş kaldı,
Her umut bir kırık dala as kaldı.
Kader ince ince ördü ağını,
Garip gönlüm viraneye taş kaldı.
Baba bugün ay tutuldu geceme,
Hasret düştü yorgun gönül köşeme.
Bir tek dostun sıcak sözü değmedi,
Kış oturdu gonca açan döşüme.
Nakarat
Aman aman ömür geçti yel gibi,
Gözüm kaldı erişilmez gül gibi.
Yar görünmez, yollar suskun beklerim,
İçim yanar kor ateşte kül gibi.
Baba bugün pınar sustu başında,
Kuşlar konmaz gönül yurdun taşında.
Ne baharım kaldı ne de sevincim,
Gam çiçek açtırdı ömrün kışında.
Nakarat
Aman aman bahtım döndü dumana,
Yalnızlığım sığmaz artık zamana.
Bir avuçluk sabır ile yürürüm,
Yüküm ağır, dayanmıyor can buna.
Baba bugün gurbet sardı yolumu,
Hüzün aldı kırık kalan dalımı.
Kul Ortak söyler de yanık türkünü,
Rab bağışla sabır ver şu kuluna.
Nakarat
Aman aman gönül yine ağladı,
Yıllar geçti, hasret beni dağladı.
Bir gün doğar umutların güneşi,
Merhametin kapısı da çağladı.
KUL ORTAK
Baki OrtakKayıt Tarihi : 15.07.2026 14:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!