Aziz İba Şiirleri - Şair Aziz İba

Ahuzarım, viran gönlüm divane
Çaresizim, akıl başta biçare
Lal olmuşum, sözüm geçmiyor yare
Kalp yorulmuş, ilaç olmaz ki çare

Geçmiş günler, gelmez artık geriye

Sevmek yürek ister derler
Sevmek senin ne haddine

Aşk kor bir alev derler
Yanmak senin ne haddine

Olur ya bir gün
Öldüğümü duyarsın
Belki üzülür de ağlarsın
Bir Fatiha oku arkamdan
Aminlerin tövbelerine karışsın!

Gel vazgeçelim biz bu aşktan
Çıkalım bu dipsiz kuyudan
Düne bu güne bakmadan
Vazgeçelim bu sevdadan

Bırak yanan yansın razı olalım

Senden önce ben yaşıyorum sanmışım
Aşk bu sevda bu diye kandırılmışım
Sevdiğimi sanmış hep aldanmışım
Şimdi anladım ben aşka çok susamışım

Meğer güller lavantalar hep sen kokarmış

Çok fazla anlatamıyorum artık.
Ağzımdan laf çıkmıyor,
İki kelime için bin bir pazarlık.
Sanki söylesem dinleyen var mı,
Umursayan mı kaldı artık?
Kim ne yapsın;

Sen eşsiz benzersiz bir ummansın
Dalgalara mehtabı vurmuş gönlünün
Çaresiz girdabındayım aşkının
Ben sende kayboldum sen bul beni

Yolumu kaybettim şaştım kaldım

Saymadım kaç takvim yaprağı koptu
Seni görmeden kaç gün ziyan oldu
Her gecenin sabahı bir avuntu
Sanki günler ay aylar da yıl oldu

Baharlar inat etmiş hiç gelmiyor

Seni sevmek diyorum, seni sevmek
Bilmeceyi çözmek, meçhulü bilmek
Düşte hayal, hayaldeki bir gerçek
Sanki görünmeyen sırları görmek

Seni sevmek diyorum, seni sevmek

Seni sevmek güzeldi
Seni seninle sevmek güzeldi
Sensiz bir aşkın muzdaribiyim şimdi
Hicran ateşinin kavurduğu
Vuslat seraplarının avuttuğu