Kokun muydu kalemime dolan
Mısralarımda ilmek ilmek yazan
Yoksa gözlerin mi aklımda kalan
Hasreti özlemi sancıyla yazdıran
Yazan kaleme yetişmiyor kelam
Aşkının sarhoşuyum, hiç ayılmayan,
İçip içip aşkına kanmayan.
Acıkmışım sevdana, hiç doymayan,
Tıka basa doldursam da kalbime, arkasını arayan.
Bir gün vicdanın yeşerirse
Açarsa kuruyan çiçekler
Toprağı benim külüm olsun
Doya doya kokla hasreti
Merhametin dönerse geri
Kula açmış elini
Yalan sarmış dilini
Sakınmamış belini
Suret insan siret leş
Karnı doysa gözü aç
Beni unut
Hayalimi düşünerek
Kirletme beni
Düşünme seni sevdiğimi
Kirletme sevgimi
Sen de sevme
Ellerden medet umma
Eller bilmez yaranı
Herkes ben gibi sanma
Bulamazsın dermanı
Dert olurlar da sana
Çıkıp gittiğin günden beri
Her şey yerli yerinde sanki
Hepsi aynı değişen bir şey yok ki
Biraz da hüsnü kuruntu bendeki
Saksıda çiçekler solmuş biraz
Ateş olsan da zemheride kalsam
Yağmur olsan da çölde yansam
Razıyım kül olsam da dağılsam
Yine de merhamet etme
Kurusa gözyaşlarım âmâ olsam
Şimdi ağır ceza mahkemelerinde hayallerim
Zamanım tutuklu, saymadan geçiyor günlerim
Gündüzler torbaya girmiş, hep geceleri celselerim
Bitmek bilmez sorgulara yetmiyor ifadelerim
Uzadıkça uzuyor dava acımasız mahkemelerde
Müptelayım ben sana artık anla
Hasretim muhtacım senin kokuna
Bir busecik kondursam yanağına
Cennet olur kuruyan dudağımda
Lâl olmuş dilim senden sonrasında
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!