Küsme hayata aziz dostum, küsme.
Yaşadıkların belirmesin yüzünde , dik dur inadına, dik dur. Tek suçun; karşı çıkmaktı. Tok iken açı hır görene.. Hiç sevmeden, sevilmeyi hakkı bilene. Kaldır başını aziz dostum. Bak yeşeriyor ektiğin sevgi tohumları. Söv geçmişine, geçmişini hiçe sayanların… Ez başını, yanındaki yılanların, çıyanların…
Durma aziz dostum, durma
Var git, sana dost olacak güzel toprakların.
Şahlan aziz dostum, şahlan. Gün senindir.
Ezip geçtiğin toprak dostundur, bil. Kızma, öfkelenme. İçinde patlarsa volkanların…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta