Azaldı Şiiri - Şerif Mengütemür

Toplu taşımada ayakta duran
Yaşlıya kalkıp yer veren azaldı.
Kıçlarını gere gere oturan,
Umursuz gençleri yeren azaldı.

Utanmak, sıkılmak kalkalı rafa,
Yüzsüzlük sıçradı dört bir tarafa.
Mangalda bırakmaz gelince lafa;
Komşunun külünü deren azaldı.

En büyük hazine şeref, âr ama
Yitik mal misali, heyhat, arama!
"Sözüm meclisten dışarı" var ama
Ömrühayatına seren azaldı.

İtibar ne hısım ne akrabaya,
Hizmetler kusurlu ana babaya.
Azami nezaket kaba sabaya;
Görgüsüze göğüs geren azaldı.

Şerif der ki: "Şeran hükmünü anın,
Tatlılığı tartışılmaz her canın."
Beslediği hayvan kadar insanın
Kadr-ü kıymetine eren azaldı.

17 Haziran 2026
İzmir