Aynen Öyle Şiiri - Şerif Mengütemür

Herkese bir hâller olmuş,
Kimse kendi gibi değil.
Ortalık müptezel dolmuş,
Kimse kendi gibi değil.

Maktülü katil zanlısı,
Ölüden farksız canlısı,
Yaşlısı, delikanlısı,
Kimse kendi gibi değil.

Göstermelik görgü falan,
Arkadaşlık, dostluk yalan;
Selâm verip selâm alan,
Kimse kendi gibi değil.

Pelesenk kalleşler dile,
Başkalaşmış eşler bile,
Yeşilaycı, keşler ile,
Kimse kendi gibi değil.

Haramzade, helâl yiyen;
Cıbıl gezen, örtük giyen;
Kula kul, Allah var diyen,
Kimse kendi gibi değil.

İyilerle iyilik az,
Hatta azdan öte biraz,
Fazlasıyla bolca maraz,
Kimse kendi gibi değil.

Cedde cephe diz boyu diz,
Böylesi mi torunduk biz?
Muhabbetler Muhammed'siz,
Kimse kendi gibi değil.

Vermedikçe çekidüzen,
Eksilmeyip artar üzen;
Abi, kardeş, yeğen, kuzen,
Kimse kendi gibi değil.

İçilse kahvesi, çayı,
Yok hatırdan yana payı;
Teyze, amca, hala, dayı,
Kimse kendi gibi değil.

Çocuklar, anne, babalar,
Boşu boşuna çabalar;
Hasım, hısım, akrabalar,
Kimse kendi gibi değil.

En kıymetli hazine âr,
Ahirette, dünyada kâr;
Ne sözlü ne nişanlı yâr,
Kimse kendi gibi değil.

Sevgi, saygı, vakûr vakâr,
Kıtlığıyla yürek yakar;
Kâh evli, kâh dul, kâh bekâr,
Kimse kendi gibi değil.

Aklı fikri sabit kafa,
Aç zihniyle doymaz lafa;
Göz gezdirin bir etrafa,
Kimse kendi gibi değil.

Nasıl ise karayla ak,
Aynen öyle kirliyle pak;
Uzun lafın kısası, bak,
Kimse kendi gibi değil.

Şersiz Şerif hayrı diler,
Fırsat kollayan diş biler;
Çıkar için ilişkiler,
Kimse kendi gibi değil.

13 Mart 2026
İzmir