Azadeyim Şiiri - Mehmet Baki Öztokmak

İzinin tozunda bir azadeyim
Gönlümle nihavent bir mevzideyim
Hüzne matuf bütün şarkılar gibi
İlk günkü aşk gibi hep mazideyim…

Yok elbet tatmayan aşkı âlemde,
Yokluk çeken olgunlaşır elemde
Nihayet durağı bir camı Cem’de
İlk günkü aşk gibi hep mazideyim...

Yaslayıp gönlümü ahir ömrümde
Etrafında, gölgesinde, izinde
Binler kere durmasam da sözümde
İlk günkü aşk gibi hep mazideyim...

Bir esinti nasiplenip gülzârdan
Vazgeçip dünyadan, anadan, yardan;
Bu hasret yurdundan, bu uzaklardan
İlk günkü aşk gibi hep mazideyim..

Üstatlar yurdunda yontuldum, piştim
Niceler doğruldum, niceler düştüm
Ne bir tohum saçtım ne mahsul biçtim
İlk günkü aşk gibi hep mazideyim..

Kerem bir lütuftur say ile olmaz
Kırıntı da yeter hiç zayi olmaz
Gül ehline yaslandıkça hiç solmaz
İlk günkü aşk gibi hep mazideyim..