Bıkmadı kalemim seni satır satır yazmaktan
Sayfalar dolusu yazıldın taştın sayfalardan
Yine de seni anlatamadım
Uzun zaman odu sanki dün gibi
Gamzeli gülüşlerin geldi aklıma
Anılarım canlandı birden
Bir sıkıntı sardı yüreğimi
Duygu seline kapıldım
Kendimden geçtim Annem
Yıllarımı serdim umutsuz yola
Zorda olsa yaşamaya alıştım
Ben acı çekerken el gibi baktın
Artık gelecekten umudu kestim
Bana diyorsun ki arayıp sorma
Bir kaç tatlı gülüşe bir kaç tatlı öpüşe
Göz yaşlarım her gece böyle düşer ateşe
Gittiğin günden beri ne tebessüm ne neşe
Faili meçhul sevdam aramazsan arama
Sonbahar mevsiminde yere düşen dal gibi
Nedense bana taktı kader kancayı
Biriktirdim dertleri oldu dağ gibi
Filizlendiler birden aşkın fidanı
Kalbim derinliğinde sakladım seni
Senden bir tek hatıra sararmış resmin
Bir ses duysam sen geldin sanırım
Hayalini görür gibi olurum
Seni arar gözlerim seni sorar sen yoksun
Yitik arzularımla dövünür dururum
Ağlamaklı olur gözlerim ağlayamam
Neden hep ağlatıyorsun
Dertten derde koyuyorsun
Anladım ki sevmiyorsun
Çektiklerim artık yeter
Böyle zulüm etme bana
Yıllarım çok çabuk geçti ömrümden
Tat almadım baharından yazından
Dünyanın yalan olan yüzünden
Çilesini çekmekten artık yoruldum
Seni hayal ederken kapattığım gözlerim
Eller görmesin diye sakladığım gizlerim
Bunları düşünürken alt üst oldu hislerim
Anladıkça gerçeği sevdama kuşku düştü
Biliyorum aslında yarını yok bu aşkın
Kalemimden düşenler isyan değil haykırış
Vuslat sevgiliye değil aşkın sonuna varış
Gönül artık yoruldu gün görmedi başım benim
Yarınsız aşk yüzünden bitmez telaşım benim
Aşkın yolu dikenlidir kolay kolay varılmıyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!