Eş, dost, sevgili her ne varsa
Yolculuğuma eşlik eden
Birer birer düşüyor
İçimdeki rüzgârın önüne
Her adları anıldığında
Anılardan darbelerle
Bir duvar daha örülüyor
Varlıklarının yok oluşu üstüne
Kalbim Zincirli Kuyu,
Her yeni yankı
Başka benliğimi indiriyor dibe
Zihnim Karaca Ahmet,
Sessiz taşlar arasında
Konuşmayı unutmuş hatıralar
Ve sen…
En çok da sende kaldım
En çok senden eksildim
Bir adın kaldı artık
Söylenen duaların içinde
Ve her gece,
Biraz daha çekiliyorum sensizliğe...
Kayıt Tarihi : 10.05.2026 18:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Denizli




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!