Ayrılığın Terbiyesi

Ey çenemi titreten ayrılık
neden dövmüyorsun beni sözlerinin kırbacıyla
çözemiyorum artık gözlerindeki düğümleri
ve köpürmüyor kanındaki öfke bana
anadan üryan saflığınla beni kucaklamanı istiyorum
gerçekliğinin yüzüme çarpmasından bıktım
neden ısıtmıyorsun içimi merhametinle
kalan ömrümü yudum yudum içmemden,
sıla nârâları atmamdan bıkmadın mı
Ey beni hıçkırıklara boğan ayrılık
sen bağlanmayı öğretenmişsin meğer