Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Hatasız kul olmaz .
güzel bir anlatım.
yaşadıklarımızı kendimize aklıcı bir şekilde anlatmalıyız ki 'en doğru yanlış'larımızla yola devam etmeliyiz, değil mi?
kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta