Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Erol'ma
E….
Helenistik çağım,
kutsal Küdüsüm,
yoksul getom,
kefşedilmeyen çoğrafyam,
tufandan sonra elimde kalan son buğday tanem,
çağrılı olmayan konuğum,
aştığım sınır çizgim,
giz dünyam,
karanlık odam,
zulamdaki son kozum,
sana sunulmayı bekleyen avuçlarımdaki yüreğim,
yoksul geçmiş,
yoksun geleceğim,
her gün küllerinden yeniden yarattığım varlığım
SEN! Erol’um.. (...)
Aynur Sultan
