Aynur Durmuş Şiirleri - Şair Aynur Durmuş

Öküzleri tarlada koşarlar
Arkasına monduru takarlar
Nereye çekersen koşarlar
Çok eskiden bizim oralar

Saçılır Ekilir buğdaylar

Umut ediyorum herşey çok güzel olacak,
Güneş her sabah yine aynı doğacak fakat,
Çocuklar hayvanlar korkmayacak insanlardan,
Ve bir parkta şeker yiyebilecek bir yabancıdan.

Umut ediyorum herşey çok güzel olacak,

Biraz sevgi ,biraz ilgi
Çokmu şey istedik sanki
Saçlarımı okşasaydın
Göğsünde uyutsaydın

Biraz şefkat biraz vefa

Hanımefendi siz kimsiniz dediğinizde ?
Çok pardon tanışmışmıydık? daha önce?
Hatırladım şimdi sahipsizdi, mezarlığımız..
Faili meçhul bir kopuştu sağlam temellerde bağ,
İstemsiz dut yemiş bülbül göğsünde avaz avaz,
O akarsularki kurumuş buruktur menzilde..

Çok seversen gidiyormuş ,
Ne kadar doğru aslında..
Yemeğin tadı tuzu gibi,
Hamurun kıvamı gibiymiş,
Ne fazla ilgi nede fazla övgü

Uyanmış bu şehir çok şükür
Çok ses olmasa biraz kupür
Ağaçlar çiçek açmış çok şükür
Sahi gördük ya çok çok şükür

Uyanmış bu gözler çok şükür

Çok uğraştın değdi mi?
Mutlumusun böyle söyle?
Hep anlamamı bekledin
Anlamadan yalın ve delice
Delilikti bizimkisi birazda çocukluk..

İçre ruhun ters çabaları
İki ayrı yurtsuzun sıraları
Ve tüm kuytu Oyunları
Uzak bana bize çok uzak

Dingin tek düze sahraları

Dağlar göğsünü germiş, Emin !
Sessizce süzülüyordü, Şermin,
Ne ağlarsın ne gülersin, Nermin,
Ne kaldı herkese nedir, fehmin?

İçtiğin su olsam
İçsen beni kana kana
Kurumuş dudaklarına
Al al renk olsam
Canında dolansam
Öyle özledim ki