Aynur Durmuş Şiirleri - Şair Aynur Durmuş

Kalabalık dünyada yalnız sade bir yıl,
Minnacık mikroptan kapar olduk kıl ,
Mezdeke gurubu gibi çarşı sokak bu yıl,
Halk dertli ,halk borçlu, evdekal bu yıl ..

Çocuklar mikropsuz oynamaz 2020 yıl,

Beş parmağın beşi birmidir
Sen cansında benimki kelmidir
Ayrı gayrı topraktaki belmidir
Enginlerde çağlar kan bizimdir

Biri kısa biri uzun elmidir

Meyva veren ağaç ı taşlıyorlar ..
Günah değil mi? Can değil mi?
Bir gün açıp okur sun kendini
Bir gün çok şaşırırsın fendini
Bir gün yutarsın kendini
Bir gün gelirde unutulursun

Hergün gelip elini öperim
Sohbetlerinden geçerim
Ellerin saçımdan değerin
Benim canım babannem

Ettiğin Dualarını işitirim

Canıma can değdi. Ölmeden önce ..
Elime el değdi ,düşmeden önce!
Aşkıma aşk değdi, sormadan önce ,
Görmedim, böylesi daha önce,

Gökyüzünde bulut bulut
Yarınlarda hep bi umut
Canım aşkım diye diye
Yokluğunla beni böyle uyut

Sonbahar yaz ilkbahar kış

Yüzünün çizgilerinden belli
Gözlerin çukur boğar selli
Vallah bu dünyaya gel gelelli
Canım benim hiç gün görmedi

Yaşamı hep tertipli

Canım dedem
Kaç bayram geçti gelmedin,
Hasretin kor oldu içimde,
Gölgesinde dinlendiği,.
Sırtındayken eğlendiğim,
Elleri toprak gibi

Sevgilim kahramanımsın
Ruhuma dokunan adamsın
Eksiktim ,yarım yama şaksın
Canımın aşkı iyiki varsın

Sevgi ,emek sevgilim cansın

Artık gelen bayramlar buruktur
Canım yanar canım yanar
Hava ayazmı ayaz soğuktur
Canım yanar canım yanar

Gittiler bir bir boynum buruktur