Aynı Pota Şiiri - Orhan Gülaçar

Bir yanda, hayata boş bakan;
Bir umudun ağırlığını,
Bir amacın telaşını taşımadan,
Hiçbir gayreti olmadan
Sadece zaman geçirmek için yaşayan insan...

Diğer yanda,
İçinde dünya kadar sorumluluk,
İdeallerinin umudunu taşıyan,
Adımları yorgun düşmüş bir adam.

Aynı dünyaya ait iki farklı insan,
Fark edilmeden kaynayıp gidiyorlar,
Toplum gözünde eşit itibarla
Aynı potada sessizce eriyorlar.

Oysa birinin hayatı öğrenmeye,
Diğerinin umuduyla gülümseyerek yürümeye
Ne çok ihtiyacı var...

Kim bıraktı, kim tutacak ellerini ?