Şimdi beni yaslayıp gittiğin o uzak şehirlerin uğultusunda,
Aralıksız bir sağanak indiriyorum gözlerimin o adressiz aralığına,
Yüzgöz olduğum bütün kederlerim koynuma atılırken yetim çocuklar gibi şimdi,
Hasretinin o ağır kokusuyla sarhoştu bu şehrin bütün caddeleri...
Düşler ormanının uğultusunda el yordamıyla,
Anadan doğma bir kör gibi arandığım gözbebeklerinin,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta