Ömrümün orta yerine saplı ağır ve sancılı bir yalnızlıktı gözlerin,
Ve o öksüz çocuk kokusuyla tutkunu olduğum saçlarının esiriydim ben...
Geldin ve değiştirdin diyebildiğim her ne varsa hepsi sendi...
Şimdi üşüyen ellerimde yokluğunun kanı,
Kanayan gözlerimde hasretinin izi var...
Uykusuna daldığım sana dair her düşten vakitsiz düşen yağmurlardı,
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta