Aynalara Küskünüm Şiiri - Furkan Pala

Küskünüm aynalara göremiyorum adeta,
Bakamıyor insan bu kafayla,
Çeşke dostlarım gibi olsa nurum,
Parlasa gittiği yeri aydınlatsa.

İnsan budur ya baktıkça beğenir,
Ama var bende o kararmış yüz,
Aynalara küstüm çeşke baka bilsem,
Yok deme illaki vardır sende de.

Açığa vurma varsa bile,
Söyleme hiçbir şey sükun et,
Önce kendin için söyleme,
Sonra da o dost için.

Bakamıyorum hiç bir yüze,
Olmuyor yok o parıltı,
Bir nur gelse alsa keşke beni,
Hadi gidiyoruz dese nur yüzlü çocuğa...