Aynalar konuşamaz Şiiri - Dağlar Özügüç

Bir gün Hatıralar sessizleşir
Gün gelir sevdiğinin sesini unutursun
Yüzünü saçlarını bakışlarını hatırlarsın
Ama sesini rüzgar alıp götürmüş gibidir
Bir gülüşün içine saklanmış
Şefkatli bir nefes,gün gelir yok olur
Özlemin daha da ağırlaşır
Sessiz gecenin koynunda saklanan
Sırlarını kim anlasın istersin?
Bir gün hatıralar gibi sesler de yorulur
Gözyaşın bile unutur sesini
İçinde yankılanan o tanıdık heyecan
Kendi kendine susmayı öğrenir
Aynalar çoğaltır baktığın yüzleri
Ama konuşturamaz sevdiklerini
Sesler dökülüp gidince hatıralardan
Albüme kaldırırsın boynu bükük resimleri