Demindeyim mısralarımın hece hece yürürken
Adın düştü dilime hayalini kururken
Sensizlik zor işmiş,nasılda bilmiyordum
Hasretin yüreğime yeni yeni düşmüşken
sıkıstı yüreğim, kafesini kırmak için
soluduğum nefesmi, anlamadım hevesmi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta