Ayhan Maloglu 2 Şiirleri - Şair Ayhan Ma ...

Bir fil bile..
Belirli bir miktar..
Yedikten sonra..
Doyup..
Kenara çekiliyor..
Ama insan nefsi..

Vakitli vakitsiz..
Dalından kopup..
Düştüyse yaprak..
Onu düşüren..
Sonbahar mı..
Rüzgâr mı..

Artık..
Son bahar yok..
Hüzün yok..
Dört mevsimin..
Tümünü..
İlkbahar boyadım..

Sen hep..
Seni sevdim sandın..
Oysa ben..
Masum bir çocuk gibi..
Utangaç..
Ürkek..

Kırmızı..
Çizgilerden..
Daireler çizdim..
Etrafıma..
Yaklaşmasın diye..
Hiç kimse..

Bakmak ile..
Görmek..
Arasında ki..
Fark..
Farkındalık..
Zamanın..

Eskiden..
Duvara astığımız..
Takvimler vardı..
Her gün..
Bir yaprağını koparır..
Eksiltirdik ömrümüzden..

Para para para..
Varlığı güzel..
Yokluğu yara diye..
Şarkısı var ya..
Evet..
Artık her şey para..

Nefs al..
Nefes ver..
Bir..
Nefes almak ile..
Bir..
Nefes vermek..

Çok bilgelik..
Çok keder doğurur..
Bilgi arttıkça..
Acı da artar..
Ezilenlerin..
Gözyaşlarını gördüm..