Bu kadar mı..
Kötü olur..
Bir şehir..
Güven, sevgi huzur..
Buraları terk etmiş..
Bu kadar mı..
Burası dünya..
Adaletin hiç uğramadığı..
İnsanların her şeyi..
Yok etmek için..
Elinden geleni yaptığı..
Yer..
Etrafında..
Olan bitenleri..
Hiç..
Önemsemeden..
Hiç bir şey..
Olmamış gibi..
Yanlış bir..
Zaman diliminde..
Yanlış..
Adreslerde..
Vakitlerde..
Olmazlarda mı..
Var olmak..
Hiç birimizin..
Seçemediği..
Bir başlangıç..
İnsan olarak doğmak..
Bir şans mı..
Her şey..
Ölçü içinde..
Doğru yerinde..
Güzeldir..
Ölçüler dengedir..
Dengeler..
Gözlerin..
Sanki..
Bir yaz güneşi..
Üşüyordum..
Yalnızlıktan..
Kış ortasında..
Bir fil bile..
Belirli bir miktar..
Yedikten sonra..
Doyup..
Kenara çekiliyor..
Ama insan nefsi..
Vakitli vakitsiz..
Dalından kopup..
Düştüyse yaprak..
Onu düşüren..
Sonbahar mı..
Rüzgâr mı..
Artık..
Son bahar yok..
Hüzün yok..
Dört mevsimin..
Tümünü..
İlkbahar boyadım..




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!