Aydın Gürz Şiirleri - Şair Aydın Gürz

hayattan öğrendiğim
iki şey var
UNUTMAK ve ALIŞMAK
şimdi ki zamanlarda
silmiyorum
UNUTUYORUM

Gülüm (5)

Sen olmadıkça, yaşanmadıkça
Yüreğimde kaybolduğunu
Sor şiirlerime anlatsın seni
Senin seni tanıyamayadığın kadar seni

Gülüm (6)
Ya vakit kalmadı yaşamaya bu aşkı
Son hayalin ardından
Büyük bir sevda gelip geçti gözümüzden
Çaresiz dolaştık tutna olmadı elimizden
Her ne kadar feryat etsek de

Gülüm (8)

Gözümden akıp gitse de her gece asi seller
Değmesin canımdan öte bu sevdaya yabancı eller
Ey yürek!
Senin kanınla sulanmış bu güller

Gülüm (9)

Ayrılığın tadını yaşarken
Bilmezdim bu ayrılık acı olsun
Daha yeni sevmeye başlarken
Bir ömür genç yaşında biterken

Gülüm (45)
Yaşadığım hayat serüveninde
Kimler gelip geçti
Nice dostlar...
Ve yıkıldı, umutlar
Yok, oldu sevdalar

İmkansızlığını öldürüyorum
Felek çemberinden geçiyor

Bir ömürlük aşk diyorum
Fikrimden hayalin düşüyor

hiç nedensiz

bir ayrılık girer aramıza
alır götürür seni
bir hiç neden
sorgusuz sualsiz

İdam Kararı

o sevdiğin;
sana iki satır şiir
hiç olmadı iki güzel söz
söyleyemeyecek ise

Bütünlüğünce hayatın içinde sahne alan dinamik yapılı insanlar… bir hüzzam şarkının nakaratı kadar olan ömrümüz ki (o da en uzun mesafeli olan) ne zaman son kertesini yaşayacağız bilinmez. Yürüdüğümüz yollar: çileli, emek isteyen, her noktasına bir set her notasına bir es bırakılmış ve çalılı çırpılı hengamelerdir. Ve sen ulu orta raksa başlıyorsun. Gölgenden bir adım öndesin ne mutlu sana!
Bir işe yarıyorsun, bir dileğin yerine geliyor, birileri sana peh çekiyor, cebindekilere güveniyorsun, aynaların geçici düşlerine aldanıyorsun, bir şeyler oluyor ve sen kendini bir şey sanıyorsun…
Sen ki insan evladı iki damla pis sudan geldin, iki metre beze sarılarak (şayet o da olursa) kemik yığınları halinde yalnızlığınla veda(ğ) lanacaksın. Damarlarındaki kan akışkandır bilirim. Cüssenin ebadı, yangınıyla birlikte cürümün kadar etmez. En büyük çizeceğin daire, kendi eksenlerini kapatmaya yetmeyecek kadar dar olacaktır. Küçücük dünyanda kendini ne devasa boyutlara ulaştırırsın anlamam. Dikkat et battal boy yapmayasın. Sonra kendi düşlerinde boğulursun. Kır mini minnacık dünyanın yosun tutmuş kabuklarını. Bak dünyanın seni bir kum tanesi kadar görmediğine. Baktıklarınla yetinme birazda anlamaya çalış. Küçül biraz! Dinleme bu konuda büyü artık diyenleri. Unutma sen ne kadar biliyorum desende, bilmediklerinle boy ölçüşemez bildiklerin. ‘’bildikçe küçülüyor bedenin ‘’.unutma sen ne kadar hızlıyım desende, bu söz senin önünde gidenlerinde ağzındadır. Ben insanım demesini bil. Ama ara sıra insancık ol. Nasıl ki beyni yöneten beyincikse; bazı zamanlarda sana yön veren belki de beğenmediğin insancıklar olabilir.
Bütün bunları sorgula, beyin süzgecinden geçir. Damıtmaya çalış ve kalbur üstlerini idrak et. Süzülenler neydi onları da bil eksilmeyesin. Farkındaysan sen insan evladısın. Hayvanlardan farkın yaşamak değil, algılamaya ve düşünmeye meyilli olmandır. Nehrin suları ellerinde ve sen nereye istersen oraya yönlendirebilirsin. Sakın bunlara gücüm yetmez deme, yetecektir buna inan.’’ İnanarak zafere ulaştı tüm şanlı ordular. ‘’en sonunda başar ve zaferin için, saklında hazzını yaşa. Fakat o hazzı da egolarınla köleleştirme. Çünkü sen asilsin ve unutma asiller asla esaret altında yaşayamaz…