Aydın Gürz Şiirleri - Şair Aydın Gürz

sevgili
ben şairim diye yazdıklarımla
beni yargılama,
bak gözlerime
unut her şeyi
seni yaşadığım kadar beni anla

sonuna kadar sabredermiş derviş
bakarmış yazılmıyor kağıda sevdalar
şarkısını söyler derinden
yazdığı tüm şiirleri silermiş

Aydın Gürz

Şairsin gittin şiirde sözün kaldı
Anlayana söyledin de izin kaldı
Bizim elde biraz da hüzün kaldı
Akıllarda bir demet yüzün kaldı
Aydın Gürz

şiir
şairin tesellisidir
ilham perisi
bir damlacık
hangi yağmurda yağar
kağıtlara bilinmez

Sakın Ha! Korkma?

Dertleri zaten bizleri sindirmek
Al bayrağımızı göklerden indirmek
Düğünlerde ki halayları durdurmak
Camilerden ezan sesini susturmak

Sanala çalan bir yanımız var
dört duvar içinde yalnızlığa itilmiş
terkedilmişliklerimiz var
bir de yürekte yangın
boşluğa boş seslenişler

Sana ne oluyor anlayamadım!
Bazen ben bile kendime cevap veremiyorum.
Öyle ağır sorular soruyorum ki.
Ağırlığında kayboluyor bildiklerim.
Aydın Gürz

Gerçek aşkı bilmeyen
Gönüllere dargınız.
Dağları aştı.
Yolları aştı.
Sana ulaşmadı ahımız.
Boşuna akıyor durmalı artık.

Kokun huzur veriyor bana . Varlığın ise mutluluk. Sen diyorum koca bir umut. Mutlulukla uyuyorum kokunla ayılıyorum. Sende korkarken boğulmaktan, sol yanım seni istiyor. Derin bakan gözlerinde uyumak, huzur veren kolunda her gün yeniden sana uyanmak...
Aydın Gürz

yıldızlar gibi düşüyor gözlerin gecelerime
ay gibi sıyrılıyor penceremden ellerin...
sonra bir güneş saçlarında aşk tanrıçalarım;
ah benim tanılarım, aşka tanıklarım
tüm bildiklerimde hayalmiş oysa
anladım şimdi içimi yakan sancılarım...