Ve sonunda
Kağıt kaleme çok kızdı
Bırak artık
Sevdayı yazmayı
Bu kaderi
İlahi kalem yazdı
Bir zaman dilimi kahve içimi.
Nasıl unuturum gözlerinin içini.
Sen özlediğimsin.
Gel hadi, sökme içimin içini.
Kahvenin köpüğünde
Bir mutluluk var canım
Senin her geldiğinde
Yeniden CANlanırım
Aydın Gürz
Vaktinde gelmeyen kahveden öğün olmaz
Anladık ki damatsız gelinsiz düğün olmaz
Aydın Gürz
Gece yalnız kaldı yine
Hüznü damıtırken ayrılık
Bir gözlerinin hatrı kaldı yine
Bir kahve tadında kırk yıllık
Aydın Gürz
Kalabalık Karanlığın Sessizliği
Yalnızdı bir köşede
Elinde bir çiçek
Kurumuş kalmıştı
Gözleri uzakta
Rüzgarın önünde
kimi zaman kum tanesi
kimi zaman kurumuş
bir yaprak gibidir hayat.
Ya uçarsın ya konarsın;
ya da gidersin veya da
Seni sevdiğimi tek bilen elimde ki kalem.
Zaten bu değil miydi hasretle içimi yakan.
Duysun artık sana olan aşkımı cümle alem,
Sana doğru en büyük sevdadır kalbimden akan.
Seni sevmekti hayalim delice seni sevmek.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!