Aydın Çetinkaya Şiirleri - Şair Aydın Çe ...

KÖK
Karanlıkta çamurda Kök olup ben süründüm.

Bir ucumda dalımda gül diye ben göründüm.

Sevdalaşırken gülüm bülbülle muhabbette,

Belalardan uzanan dünün dehşetli aklı,
Sıyrılsa belalardan bu güne hak olandır.
Belalara uzanan günün vahşetli aklı,
Belalara belaysa yarına kök olandır.

Her çağın nizeye sebep olan hevesaai,
Ya dinden esame ya dinsizin gür sesi.
Hür dimağ olsaydı tekerrürün perdesi,
Olmazdı kuldan kul gölgelenmiş kölesi.

KONUĞUM
Kendimi ararken ruhumun odağında,

Cananım beklermiş sevdanın durağında.

KÖR
Kör olana görmeyi anlatan kör kişiyse,
Gölgesinin gölgesi gölgenin eşi olur.
Kor olana sönmeyi anlatan zor kişiyse.
Alevlerin bölgesi acının aşı olur.
Aydın Çetinkaya

Birikip birikipte taşmadığım yerdeyim.

Taşıdığım engeli aşmadığım yerdeyim.

Taşıpta aşıp gelse sevdalı musibetim ,

KORONA
Bir pireden geçinirken bin mahluk,

Aklımızca pire deriz beladır.

KÖTÜ
Kötünün dibini kazıyıp kötü,

Dibinde dibine kendi yerleşir.

İyiler beddua ededursunlar,

NECESSARY
From meanings reaped a thousand times,
one must choose the word that stays pure.
And from each pure and planted word,
one must harvest meanings by the score.

NECİBE'ME
Kaderimi süsleyen bir canın erbabısın.
Her gün doğan güneşim her tanın erbabısın.
Kalbim kalbine muhtaç söz ötesi sevdamsın.
Ömrüme ömür katan zamanın erbabısın.
Aydın Çetinkaya