Aydın Çetinkaya Şiirleri - Şair Aydın Çe ...

MENZİL*)(*
Işığı aydınlatan bakışın menzilinde,
Görünmeyen bir aklın gölgesi söze düşer.
Bakışı aydınlatan ışığın menzilinde,
Görünmeyen hür aklın gölgesi göze düşer.

MENZİL
Bana intizar eden bir ruhun gölgesinde,

İnsafımın görünmez menziline konmuşum.

MERHAMET
Merhameti olmayan bir gücün mümesili,

Zanneder ki kendisi cihanda en besili.

Ne acıdır bin tarih, bin misala şahittir.

KENDİSİ
Evelinden Saadet seyrine sabah olan,

Gününe ün katarken menşei şandır onun.

KEYFİ YERİNDE
Besili günü olan yılın keyfi yerinde.

Öyle günler vardır ki yıldan daha derinde.

O yılın o gününde olan şöhrete bakın,

KİBİR
Anlatırken kendimi ellere kibirimle,
Ben dedim ki ben kendim bin tanede bir tane.
Çıkmak için çırpındım üstlere fikirimle,
Bin fikir çelme attı düşüşüm bin efsane.
Aydın Çetinkaya

KİLİT (çift*)(* )
Hayali boş olunca gerçeği kilitlinin,
Mânâ kendine şaşar zahmet âdeme düşer.

Hayali hoş olunca
gerçeğe kilitlinin,

KİME NE
Simsiyah o saçını sakladım cüzdanımda.

Unutmak mı mümkün mü her gün kaldın yanımda.

Geçmişin girdabından kurtulmam kime yarar,
Girdapta can ararken bedenim kimi arar,
Kim dedeiğim halime kimlik ararken ruhum,
Bu dünyanın yükünü öbür dünyaya sarar.

Ahbaplar mekanında tütmeyen duman mısın.
Küskünler sarayında suçlanan yaman mısın.
Kimsin sen, nefesinle acep beklenen misin,
Densizler makamında merhamet uman mısın.