Aydın Çetinkaya Şiirleri - Şair Aydın Çe ...

HİS*)(*
Ulaşılmaz alemde ehline göz kırpan hırs,

Savuşulmaz elemde kendine köz çırpan his.

Nizamından o demde dengine uymazdan koz,

SES
İçimdeki iç dünyam ararken bir prenses,

Bir ses duydu gaipten dediki ne güzel ses.

Bul dedi de aradım köşe bucak her yerde,

SESİNİ
Kürsüden sesini satanlar varya,

Alemlere onlar hakimdir
gibi.

SESSİZ
Sevdamın mahremine sığınırken bedenim,

Ben ruhunu ruhumla ebediyen güdenim.

Bir bilsen edebimden suskunluğum nedendir,

KÜS
Kocaman cihana süs olabilmek,
Sonsuz denen hana his olabilmek,
Duymadan nefese bir savaş sonu,
İnsan denen cana küs olabilmek...
Aydın Çetinkaya

KUTSANMIŞ
Kutsanmış galaksiden geçen huyuma bindim.

Geçtim nice hayaller ne hallere sevindim.

Baktım hala benmişim hala özde canmışım,

LÂFAZANLAR
Lafazanlar bir ğün köye geldiler.
Köylüler önlerine çullar serdiler.

Lafazanlar zenginliği çizdiler.
Köylüler...

LAFIN
Peşine düşen lafın,
Peşine düşmen gerek.
El ağzına düşmeden,
Manada pişman gerek.
AÇK

MABEDİNDEN
Gönlünün mabedinden kendine işımayan
Yokuğun ezelinden varlığa aşamayan.
Sanmasın ebedinden sonsuza uzanacak,
Kendinin bedeninden kendini faşımayan.

Kendini akla atıp kulaçsız yüzebilen,
Ayaklardan mahrumken koşarak gezebilen.
Maharetlik, bedende özenilen mihman mı,
Asılolan kendini kendinde sezebilen.