HÜKÜMRAN OLDU GÖNLÜM
Her an gönlüm sözümü dinler iken ezelden,
Sakınırdım kendimi gönül yakan güzelden.
Öyle bir hale düştüm hükümran oldu gönlüm,
Sarhoş eyledi beni ne gelir artık elden.
Maziden akseden ata sesini,
Verendir burada kafkas derneği.
Ninemin ninnide can nefesini,
Derendir burada kafkas derneği.
Dimağı okşayan dilin hazını,
KÂR
Dilimi eğerse doğan dilin elemi,
O elem eğdikçe dilde kelam kahreder.
Dilime doğarsa çağın olan kelamı,
KAVGA KÜFÜR
Ömrü uzun yalana mahküm olan gerçekler,
Kavga küfür bir ömrün ,ötesine geçerler.
Her gerçek yalanına mutlak andı içerken,
KAVGAN *)(*
_ .. _ _ _ ._....._
Yoksa senin kavganda kendine cesaretin,
Belki biter zannetme kendine esaretin.
Duygularım peşim sıra gezer ike kayboldum
Kör ışıģın hizmetinde yüzer iken kayboldum
Arar iken ışığımı bensiz olan düşümde,
Şu alem beni bende sezer iken kayboldum.
KADERİN
Karanlıksa kaderin güneş bulsan ne olur.
Keder ise ederin gümüş olsan ne olur.
Kaderinin ederi deseler ki güneşmiş,
Güneşi gümüş ile peşin alsan ne olur.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!