9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Uyandım yine sabahın buz gibi serinliğiyle,
Doğrulttum soğuktan kavrulan bedenimi,
Etimi parçalayan ve tekrar cildime sıçrayan,
Karanlık hayallerimden bir dilek tuttum.
Ruhumun en derin perdesi olan sis,
Allah'ına bu kulunun tek secdesi,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta