Ay Kırıntısı Şiiri - Reşat Öztoprak

Yakamozlar tutuşur her akşam üstü
Ve avuçlarımda ay kırıntıları,
Birden sen düşersin ki aklıma
Sanki yalnızlığın en bariz lüksü.

Kuşlar susar ağaç dalları taşkın
Ve bir hışırtı kopar içimden
Ardından beklemesiz yangın;
Bir tufan sonra senden, benden...

Deniz tutuşur her gece karasında
Ve dalgalar içimde gözlerim dalgın
Martılar koyu siyah gözlerinin belasında
İçimde bir tufan sonra yine ve yangın...

Gel desem gelecek misin
Kokunu genzime sürecek misin
Yoksa bir hayal gibi her an
Baktığım yerde belirecek misin