Ay Işığı Şiiri - Dr Yusuf Polat

Bilmem hatırlar mısın?
Belki de beraber yediğimiz
Tek iftar yemeğini
Hani açmadan orucumu
Kavuşmak için sana
Bana öğrettiğin son duayı

Bir dolunayda
Kendini bana en yakın
Hissettiğin o anda,
Yürüyorduk kaldırımlarda
İlk defa baş başa yan yana

İşte senin bana bakışın
Bazen hilal şeklinde
Hafif gülüşün,
Bazen dolunay şeklinde
Parlayışın,
Bazense sönüp gidişin
Ve beni karanlıklara itişin…