İlk defa nehri görmüştü. Suyu yeşilimsi idi. Yazın da böyleydi kışın da. Şaşırdı. Suyu eline aldı. Baktı baktı baktı. Yeşili göremedi.
İlk defa denizi görüyordu. Su masmavi idi. Hava açıkken de mavi idi hava kapalı iken de. Şaşırdı. Suyu eline aldı. İnceledi. Maviyi göremedi.
Her su, avuçta renksiz iken neden farklı farklı görüyordu insanlar?
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta