Avuçlarımda Kalbinin Külleri

Avuçlarımda Kalbimin Külleri
Yüreğimin kanıyla yazıyorum bu satırları sana.
İçimde ukde bıraktığın her ne varsa,Bağıra çağıra kusuyorum yokluğuna.
Kalbimin üzerine hasretini batıra batıra Sövüyorum dünyaya.
Yolunu yordamını yitirmiş bir berduş misali.
Savaşın ortasında sağ kalmış,sahipsiz bir ceset gibi.
taşıyorum sensizliği.
Yine kimsesiz,Yine terk edilmiş, o masum küçük çocuğum.
Yine savunmasız kaldım koskoca evrende.
Annemin öldüğü yaştayım.
Ömrümün yarısında hayata sıfırdan başlıyorum.
Eylül’ün yirmi üçü, sabahın beşi, bir Aşkın ruhumdan göç edişi.
Çığlığıma karıştı ezan sesi.
Astım hüznümü gökyüzüne dilimde çelimsiz sitemler.
Yüzüm, yüzünün yabancısı.
Çoktan küstüm yeryüzüne.
İçimde binlerce ölü martı sesleri.
Hayalimi çalan yorgun kelebekler düşümde uçamayan bitap serçeler mahzenimde çoğalan kahrım kanatlarımda eylül sancısı
Nevri dönmüş küfürler.
Kulaklarımda yalnızlık uğultusu.
En çokta sensizlik ağır geliyor!..
Ne yaparsam yapayımHiç bir şiire sığmıyor gönül ağrım.
Ruhum ayrılığa râm olmuş hüzün bestesi
Ruhum göçük altında.
Duyulmuyor efkârım
lâl kesildi çağrım.
Avuçlarımda kalbimin külleri ellerimde ateşten güller
Yüreğimi sorma, yangın yeri
Sesimde sustu bülbüller.
Şimdi sen benim dizginleyemediğim aşk acımsın.
Şakaklarımda zonklayan yarım bırakılmışlığım.
Her gece bölüyorsun uykumu
Söküyorsun kaburgamı canımdan
Gözlerimden çalıyorsun yetimlik duygumu
Kirpiklerim sayende sırılsıklam.
Bilirsin, hep dalgın yürürüm üstelik sakarım en hallisinden.
Nereye baksam yüzünü görürüm.
Hepte ürkerim gök gürültüsünden.
Bilirim, dönmezsin gövdemi ateşe versem bile
Nafile, cansız bedenimi yoluna sersem.
Veya, tövbekâr olup aklansam.
Tökezleyip düşerim nereye kaçsam.
Artık yoksun ya canımı yakarkime saklansam sokulsam.
Ağlarım elbet çok sevdim onu.
Canım ruhuma külfet.
Gelsin dünyanın sonu.
Herkese körüm, herkese yabancı.
Öyle özledim ki
Ömrümü törpülüyor bu zehirli sızı.
Öznesi yitmiş devrik cümleler arasında boğuluyorum..
Dağılıyorum ihanetin doruğunda.
Kalbimin orta yerinde kızılca kıyamet Kayboldum bu ayrılığın girdabında
Allah’ım n’olur yardım et.
Ben gönlümün mağduru
Bu hayatın, mağlubuyum
Sustu dilimdeki pervasız avaz
Üşüdü boğazımda kelimeler
Söndü içimdeki ayaz.
Kurudu yürek kelamlarım.
Artık kimseye yok yararım Kendime zûl,Herkese zararım.