Avni Temiz Şiirleri - Şair Avni Temiz

Sevda nasıl bir şeydir, diye bana sormayın,
Bir çift kara göz idi, bende yüreği yakan.
Başım dumanlı şimdi, siz kafayı yormayın;
-Çoruh nehri gibiyim, Karadeniz'e akan,
-Bir ömür unutulmaz, yürekte iz bırakan.

Her gece göklere çizsem resmini;
Ay geçer kendinden, yıldızlar ağlar.
Dağlara haykırsam güzel ismini;
Bülbüller ah çeker, kunduzlar ağlar..

Sevenin yüzünde açılır güller,

Vursaydın ölürdüm belki bir kere
Şimdi öldürürsün günde bin kere
Felek de sokuyor çomak tekere..
-Yoruldu bu yürek, gönlümde hasta
-Nasılda muhtacım gerçek bir dosta..

Benim mutlu olmam öyle kolay ki,
Yeter ki sevdiğim gülsün yüzüme.
Hayatla ederim inan alay ki;
Yeter ki sevdiğim gülsün yüzüme.

Benim de diyecek bir çift sözüm var,
Görürsen Feleği az bana gönder.
Sanma sakın başkasında gözüm var,
Gönlünden geçeni yaz bana gönder.

Sevmek garip bir duygu, yansan da bıkmıyorsun,
Gerçekten seven gönül, sevinçten atar takla.
Unuttum desem yalan, aklımdan çıkmıyorsun,
-Seni görmediğim gün, şeytan giriyor akla,
-Yaz gönül defterine, beni kalbinde sakla.

Yalvarsam yıldızlara, alsalar arasına,
Girdi bir acı çıkmaz, göğsümün şurasına,
Çare bulmak çok zormuş, bu gönül yarasına;
-Yazılanı yaşarsın, ne yapsan gelir başa
-Döküp de göz yaşını, akıtma artık boşa..

Bin kere yürekten çağırdım seni,
Her feryat bağrımı paralar gibi.
Bilmeden nasılda üzersin beni,
Yüz yerden kalbimi yaralar gibi.

Senle tüm mevsimler bahar
Yaprak dökmez güzlerim var
Sevdan yüreğimi yakar
Tutuşacak közlerim var

Bir hayat yaşıyoruz, ne tadı var ne tuzu,
Sensiz geçen günleri, ömrümden eliyorum.
Yaz aylarında bile, Kaçkar’ın olur buzu;
-Ferhat oldum gönlümde, dağları deliyorum,
-Seninle ölmek için, yanına geliyorum.