Avni Temiz Şiirleri - Şair Avni Temiz

Sevda denen bu illet, beni peşine sürür,
Kurşundan beter sözler, gelip kalbimden vurur,
Uzakta olsam bile, yüreğim yanıp durur,
-İzin ver de geleyim, ben yanına sokulum
-İçime çekem seni, ne olur gül kokulum..

Şu sevdanın acısı bir başkaymış,
Yüreğime diken batmış, gül sandım.
Okuduğum hikâyeler yalanmış,
Bana gelen kurşun olmuş, dil sandım.

Sevda kitapları dururken rafta,

Yağmurla dereler coşuyor sandın
Gözlerimden akan yaşı görmedin.
Bana değil de sen ele inandın,
Kalbime attığın taşı görmedin.

Umudu kesince senin sevdandan

İki kere sevdim seni bilmezsin,
Biri arkadaşça, biri aşk gibi
İki sevdamdan da zarar görmezsin,
Biri arkadaşça, biri aşk gibi

İki darbe birden yedim seksende,

Yirmi sekiz yıldır kahrımı çektin,
Ben senin hakkını nasıl öderim..
Affet diyemedim, belki geciktim,
Ben senin hakkını nasıl öderim..

Hem bal yapıyordun, hem ana arı,

Ne kadar uzakta olsam da senden
Karşıki dağlarda hayalin durur.
Kurtulmakta kolay değildir benden
Aşkım gölge gibi peşinden yürür.

Dağlarda yeşil var, beyaz var, al var

Seni nasıl unutsam, ne yapsam bilmiyorum,
Vazgeçmedi gözlerim, ne kirpik nede kaştan,
Aklımdasın her zaman, bir an'ı silmiyorum
-O günler geri gelse, yaşasak aşkı baştan
-Ekmeği çıkartırdık, inan ki senle taştan

Sevda denilen bu büyük denizde,
Takıldım oltana tor musun nesin?
En temiz duyguyu sana besledim,
Görmedin bir türlü kör müsün nesin?

Başında taş koydun tüm ereğime,

Nasıl sevdim bilmezsin, damla damla erirdim,
Seninle bir yuvayı, kurmaktı bütün derdim.
Yüreğim sende idi, canımı da verirdim,
Bu yürek de senindir, al desen olmaz mıydı?

Seninle nefes alır, seninle de solurdum,

Nasılda sevmişim seni bir bilsen
Bülbüller ah çeker, güller kıskanır.
Mutluluk gözyaşı dökünce görsen
Pınarlar ah çeker, seller kıskanır..

İnsan duyguludur, taş gibi değil,