Aurora Şiiri - Arif Kartal

Güneş yeniden dağların ardına saklandı,
Beni hayın, kahpe geceyle bir başıma bıraktı,
Artık keklik ötmüyor, bülbül yuvasına çekildi..
Ben ise kuyuya düşmüş Yusuf kadar yalnızım,
Ama Mısır'a giden katarlar buradan geçmiyor,
Hoş, Mısır'a sultan olsam ne ki,
Kahve gözlerin bana bakmadıktan sonra..

Gün yeniden doğacak,
Ve tekrar Aurora kanatlı atlarıyla gökyüzüne gitse,
İnsanoğluna yeni bir umut getirse,
Sende kalan umudumu getiremez,
Senden daha güzel bir manzara yaratamazdı..