Dört, üç, iki, kin
Kıskançlıkların kıskaçları eşiğinde örülen, çekilen, çekilemeyen
En asude huyların zincirlerini
Bir köhne gurura hapsedip
Ser yola, sonra ez geç o titrek adımlarınla
sonra kaç, molotoflara boğup nefesimi,
bulamayayım seni, sislerde kaybolayım
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta