gözlerimin önünde sensiz geçen günlerim
ruhuma sensizligin dikenleri batmakta.
soluk, sensiz kareler peşpeşe yürümekte,
ellerim hep boşlukta,ellerim titremekte.
gözlerinin rengini bulutlara vermiştim,
tenindeki ateşle mevsimleri yakmıştın.
Gözlerin Belliydi Çok Uzaktaydı
demek ki çok önceden,
esmişti, gök yüzünüzde
fırtınalar,boralar,
gök gürlemiş, çakmış şimşek.
yıkılması bu gün oldu yuvanın
gözlerinde çaglayandan ışıklar,
yüreginde demir pençe yumruklar.
söyle güzel hamurunda neler var,
şimşekleri toplamakta sırrın ne.
saçlarında okyanuslar seslenir,
gözlerinde mimozalar sevişir.
dudakların mühürlü,
gözlerinden okudum.
içim ürperdi,korktum,
anladım,
bırakıp gideceksin beni,
gitme.
aglattın denizleri,
kuruttun dereleri,
yıkılmayan dagları
yıktın bakışlarınla.
gözlerin gülmez olsun,
Gönül ve sitare
senin sinenden,sana yükselen,
kayıp bir hayatın mihenk taşıdır,
adın gönüldür senin.
uzaktan sineye,
sineden semaya,
Gör Beni
önce ellerimin üzerine kalkayım,
derin derin nefes alarak.
ben olarak dönerken kendime,
sen o zaman gör beni.
duracak yagmurların öfkesi,
gökgürültüsü yagmur yıkarken tüm alemi,
vurgun yemiş bir serçe,agır aksak uçarken.
kipriklerimde donan gözyaşlarım çaresiz,
bakarken gökyüzüne,aglayan gözler gördüm.
emerken toprak suyu, sesiz sakin, sevdalı,
keşke hiç tanışmayıp
görmeseydim yüzünü.
bir yalnız garip gibi,
bir köşede kalsaydım.
tatmasaydım bu aşkı,
hiç yolu yok,yakacak denizleri
gök tanrı çok kızgın, inecek gök yüzünden
yumruğuyla dağları edecek hep yerle bir
Tanrı sana çok kızgın, yakacak yollarını.
gök tanrı yollarını kapattı senin için,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!