Çocuk tum, ama çocuk olmadan büyümüştüm,
bu nedenle hep çocuk olarak kalmak isterdim.
toz, topraklarla kan ter içinde,
bıraz d korkuyla eve gelmeyi özlerim hep,
kapının önünden bakıp, içeri kaçarken,
hep şafaklarda dogarım,
bir başka olur doguşum.
karışır sesleri birbirine,
kuş sesleri ile çıgırtkanların.
demli bir çayın kokusu karışır,
dagların dorukları gibi,
hep yükseklerden baktın.unuttun,
dagların eteklerini
kökünü toprakla saglamlaştıran yerleri.
kaç fırtınalar esti, bilirmisin
doruklarında,hissetmedin.
her gece bir kucaktan, bin kucaga atlarken,
kadehlerin ruhunda, yıktım ar duvarlarını.
namus gemilerimi,yaktım arsız ateşle,
gömdüm çok derinlere, olan saf duyguları.
damarıma vurulan,ilk bıçagı ben vurdum,
yırttım ar duvarımı, bir meçhulde kayb oldum.
Helal olandır
heybetli dağların arasında,
yemyeşil ormanlarda.
bir deri, bir kemik misali,
yer yüzü mücadelesi var.
HELE SEN BİR GELİVER
yıkık, dökük sokakta
rastgele yürüyorum.
duvarları yıkılmış,
camsızdır pencereleri.
GÖZÜN AYDIN BABA
çok beklediniz merakla beni
gece gündüz ve her an baba,
bazen agladınız, bazen güldünüz,
gelince dünyaya, mutlu oldun mu baba.
ilk yıllarımdı evde, vardı abi ve ablalarım,
Gri Gökyüzü
bir gök yüzüm vardı,
hep gri, bazen duru,
hiç olmadi ki mavi,
yagmurlar yagardı,
kurşun misali,
GÜLE GÜLE
BİLİYORUM
SENİNLE BU SON GECEMİZ.
GİDECEKSİN, YILLARDIR YAŞADIĞIN BU ŞEHİRDEN,
DAVUL SON KEZ VURDUĞUNDA
GÖZLERİMDEKİ ÇİZGİLERDESİN
yılların sonrası hiç bu günler degil,
kavrulan toprakta, güller biter mi.
gidişini gördüm, bilirim yok dönüşün
hep, gözlerimdeki çizgilerde sin.,
yağmurdan sonra hiç yağar mı dolu,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!